De tien redenen

1
De schaal van Drenthe is perfect voor onze bestuurlijke organisatie. We hebben twaalf gemeenten die goed draaien en ook goed contact hebben met de provincie. Samenvoeging met andere provincies maakt de afstand te groot. Lijnen worden te lang en niemand voelt zich nog ergens verantwoordelijk voor.

2
De schaal van Drenthe werkt in de praktijk heel goed. Het Drentse model in de jeugdzorg kreeg landelijke bekendheid.

3
De invloed van Europa wordt steeds groter. Om de balans in de bestuurslagen te houden, is er veel te zeggen voor het overbrengen van bestuurlijke taken naar de provincies. Alleen kijken naar waterschappen en provincies is veel te kort door de bocht.

4
Samenvoegen van provincies leidt onherroepelijk tot meer ‘hulpconstructies’ om de belangen in die ene, heel grote provincie goed te borgen. Ter compensatie weer een tussenlaag? Daar zitten wij niet op te wachten.

5
Samenvoegen van provincies, zeggen sommigen, zou gepaard moeten gaan met vermindering van het aantal gemeenten. In Drenthe hebben we sinds de gemeentelijke herindeling twaalf gemeenten. Dat loopt goed. Er is geen enkel draagvlak voor nog grotere gemeenten. Gewoon afblijven dus!

6
De stelling dat het in één grote provincie allemaal beter en efficiënter wordt, is nergens op gebaseerd. Integendeel; de afstanden worden groter en er gaat veel tijd en geld zitten in de onderlinge afstemming. De ‘span of control’, wat kun je allemaal nog behappen, wordt veel te groot.

7
De door het bedrijfsleven zo gewenste procedures hebben te maken met de cultuur, niet met de structuur. Anders gezegd; drie provincies samenvoegen, is meer van hetzelfde. Overheden moeten anders gaan werken. De Crisis- en herstelwet is een goed voorbeeld van hoe het kan. Het in elkaar schuiven van drie provinciehuizen en denken dat alles dan beter wordt, is dagdromerij.

8
Er kan veel geld worden bespaard door uitvoerende taken samen te voegen zonder aan de beleidsvrijheid van de afzonderlijke provincies te komen.

9
De democratische legitimatie komt in de knel. Om ieders belang in die ene grote noordelijke provincie tot zijn recht te laten komen, is een groot provinciaal parlement nodig. Als je (het levert immers geld op!) kiest voor een klein aantal volksvertegenwoordigers, wordt de afstand tot de burger veel te groot en herkennen de regio’s zich niet in de volksvertegenwoordiging.

10
Je kunt provincies als Drenthe, Friesland en Groningen niet zomaar op een hoop gooien. De afstanden, de sociale en geografische kenmerken zijn te groot, de culturen te verschillend. Eén bestuurlijke eenheid, met grote lijnen en een afstandelijk bestuur leidt tot een grote, onsmakelijke hutspot waarin de verschillende ingrediënten niet meer zijn te herkennen.
 

« Vorige